13 Haziran 2019 Perşembe

THE MIRROR - ZERKALO - AYNA (1975)




YÖNETMEN : ANDREİ TARKOVSKY

Otobiyografik bir film Ayna. Tarkovsky çocukluk anılarını görsel ve şiirsel bir şölenle sunuyor bizlere. Evrensel kümede ise ikinci dünya savaşı sonunda Rusya var...


‘Karanlık ve ölüm yoktur dünyamızda’ derken Tarkovsky; tanrısallığa el uzatırcasına bir yakarış içerisindedir adeta. Bu filmi de tüm bu güzelliklerin hakkını ifa edememek; suçluluk duymak bağlamında ele alabiliriz.



Zamansal açıdan geçmiş siyah-beyaz, şimdi renkli olarak gösterilmiş, aynı kadın Ignat’ın hem geçmişte annesini hem de şimdide sevgilisini oynuyor, babasını da Ignat’ın kendisi oynuyor şimdide. Birçok metafor var; Ignat’ın küçükken baktığı ayna, uzun uzun bakarken tekken çift olduğunu hatta daha çok olduğunu hissettirmesi, ‘ev’ figürü, babaannesinin evi çocukken kaldığı; sıcak mutlu bir yuva; sonra evin camının kırılıp bir kartalın uçuşunu izlememiz, artık anlatıcının büyüdüğü mesajı, süt; masumiyet, toprak; bereket, çoğalma.... vb. Bir müddet sonra duygu yoğunluğundan patlama durumu yaşayabilirsiniz(:

10 yorum:

  1. güzel bir konusu varmış

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sibel ewt, her filmi gibi konu harika 😀

      Sil
  2. Çok seviyorum bu tarz konuları.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. rafaelaybuke, şiir de seversin o zaman, ümit yaşar, melih cevdet hatta tevfik fikret (;

      Sil
  3. Film için yapmış olduğunuz "görsel ve şiirsel bir şölen" ifadesine sonuna kadar katılıyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bilhassa finale bayıldım, teşekkür ederim.

      Sil
  4. Film hem dönem hemde ifade tarzı sebebiyle ilgimi çekti, izlemek isterim.

    YanıtlaSil
  5. bak sıcaklarda bu filmler çok iyi gitmiyooo :) yazlık değil kışlık bunlar hihihi :)

    YanıtlaSil